niedziela, 5 stycznia 2014

Album 1

Tym razem zdjęcia zza mojego okna ;]
I same zdjęcia:

Trochę jaśniej...

Trochę ciemniej...

Trochę nieba

Trochę ognia

Trochę natury

sobota, 4 stycznia 2014

Beren Erchamion

Beren Erchamion


Mimo że o Berenie nie możemy dowiedzieć się wiele, ponieważ "Ballada o Leithian. O wyzwoleniu z pęt" nigdy się nie ukazała, to jednak skrót tego dzieła przekazany nam w Sirmallinionie pozwala nam na całkiem obszerne opisanie tego bohatera Śródziemia z Dawnych Dni.
Beren był synem Barahira i Emeldir, pochodził z rodu Bëora Starego, jednego z  Trzech Rodów Edainów. Urodził się w Dorthonionie na północy Beleriandu i tam żył do czasu bitwy Dagor Bragollach (Bitwa Nagłego Płomienia). Po śmierci ojca uciekł na południe. Tam na terenie Doriathu spotkał elfkę Lúthien, córkę Elu Thingola i Meliany. Oboje się w sobie zakochali, jednak jej ojciec nie chciał się zgodzić na ich związek. Za rękę swej córki zażądał Silmarila, co oznaczało dla Berena pewną śmierć. Berenowi z pomocą Lúthien udało się odebrać władcy ciemności Morgothowi jednego Silmarila. Tuż przed opuszczeniem jego siedziby sługa Czarnego Pana, wilk Carcharoth, odgryzł Berenowi rękę w której ten trzymał klejnot, przez co przezwano go Erchamionem- Jednorękim. Podczas polowania na Carcharotha Beren został śmiertelnie ranny. Lúthien wybłagała Valara Mandosa, by pozwolił jej żyć razem z Berenem. Władca Valarów Manwe po prośbie Mandosa dał Lúthien do wyboró dwie drogi. Mogła zamieszkać do końca świata w wśród Valarów w Valmarze i zapomnieć o troskach świata i Berenie, albo wrócić z Berenem do Śródziemia jednocześnie stając się istotą śmiertelną. Lúthien wybrała ten drugi los i wraz z Berenem aż do śmierci żyli na wyspie Tol Galen w Ossiriandzie.
Sam Beren był człowiekiem bardzo odważnym, często działającym pod wpływem emocji. Dlatego często podejmował się zadań wręcz szalonych jak samotny atak na obóz orków, którzy zabili mu ojca, by odzyskać jego pierścień, lub podjęcie bez wahania wyzwania króla Thingola. Jako człowiek honorowy zawsze dotrzymywał słowa i przyjaźni. Jako potomek znamienitego rodu był dumny, jednak nigdy się nie wywyższał. Był postacią dążącą do swego celu, czasem z pomocą przyjaciół (Finrod, Huan), jednak nigdy ich nie wykorzystywał. Miłość do Lúthien była głównym motorem jego działań. Zabiegał o jej szczęście i bezpieczeństwo, ale zarazem nie odbierał wolności i pozwolił jej iść ze sobą do Angbandu, gdzie była mu pomocna. Postać Berena była wręcz uosobieniem średniowiecznych cnót rycerskich. 
Tolkien historię Berena i Lúthien oparł na życiu swoim i swojej żony Edith. Na ich nagrobku napisano:

Edith Mary Tolkien
Lúthien
1889–1971
John Ronald
Reuel Tolkien
Beren
1892–1973

Co chyba najlepiej oddaje przesłanie jakie niosą nam Beren i Lúthien.

czwartek, 2 stycznia 2014

Katniss Everdeen cz.1

Katniss Everdeen cz.1


Właściwie nie spodziewałem się, że o tej bohaterce napiszę na początek. Ale dopiero co skończyłem czytać trylogię o igrzyskach i jej postać na tyle mi się spodobała, że postanowiłem o niej coś napisać.

Od razu zdradzę, że osoby, które znają Katniss tylko z filmu mogą spodziewać się tu informacji dotyczących tego co dzieje się w części trzeciej, więc jak chcecie mieć niespodziankę, to nie krępujcie się i znikajcie stąd (albo przeczytajcie książkę ;] ).
To co najbardziej przekonało mnie do tej postaci jest sposób w jakim autorka poprowadziła narrację (dla tych co nie czytali- narracja jest pierwszoosobowa). Po prostu mamy tu do czynienia z subiektywnym spojrzeniem głównej bohaterki, przez co możemy ją bardzo dokładnie poznać. Możemy dokładnie zaobserwować jej ewolucję, która jest bardzo dynamiczna, z uwagi na to przed jakimi wyzwaniami stawiana jest Katniss.
I tak na samym początku mamy do czynienia z zaradną dziewczyną, którą śmierć ukochanego taty i depresja matki zmusza do utrzymywania rodziny. Wszystkie sytuacje w których jest postawiona rozpatruje w kontekście zysków i strat. Na okazywanie uczuć pozwala sobie tylko wobec młodszej siostry- Primrose. Tylko ją kocha bezinteresownie. Nawet matkę traktuje protekcjonalnie, nie potrafi jej zapomnieć tego że musiała głodować z powodu jej choroby. Niezbyt dobrze ją ocenia, ale potrafi docenić jej zdolności medyczne, wiedzę. Swojego partnera do polowań Gale'a traktuje przyjacielsko, ale też głównie docenia go za umiejętności i możliwość odezwania się do kogoś spoza rodziny. Godną wspomnienia jest również jej przyjaciółka Madge, córka burmistrza. Choć uznaje ją za przyjaciółkę właściwie dopiero tuż przed wyjazdem do Kapitolu (kiedy dostaje od niej broszkę z kosogłosem). Katniss nie chce się otaczać zbyt blisko osobami, bo obawia się przywiązania. 
Jej ewolucja w pierwszej części zaczyna się w momencie, kiedy zgłasza się w miejsce siostry do Głodowych Igrzysk. Katniss zostaje wyrwana ze swojego stałego środowiska, w którym czuje się bezpiecznie: od swojej rodziny, miejsca zamieszkania, łuku i codziennych zajęć. Od tego momentu często wygląda jakby cały czas była na polowaniu: jest czujna, obserwuje i analizuje zachowania ludzi, szuka sojuszników, ale nie szuka ich wsparcia za wszelką cenę (tak samo jak w domu). Zachowania innych trybutów uznaje za grę, próbę przetrwania. Nie ocenia tego negatywnie, raczej wciąż zwraca uwagę na nieczułość mieszkańców Kapitolu ich zachwyt Igrzyskami. Dlatego nie potrafi poważnie traktować swojego zespołu przygotowawczego. Tylko Haymitch i Cinna potrafią ją do siebie przekonać. Powaga raczej rzadko ją opuszcza. Każde zdarzenie uważa za istotne dla przetrwania, za element gry. Nawet Peetę uznaje za swojego sojusznika dopiero podczas Igrzysk.
Jednak za największą zmianę można uznać właśnie jej stosunek do Peety, bo po raz pierwszy od śmierci ojca pozwala sobie pokochać mężczyznę w sposób romantyczny. Sama chyba nie za bardzo przyznaje się przed sobą, że pozwoliła sobie na słabość, bo chyba tak by określiła to zakochanie. Jest to dla niej raczej jakiś efekt zbyt mocnego wczucia się w grę, niż miłość. Właściwie dość późno uświadamia sobie, że to tylko Ona grała. Trudno jej sobie wyobrazić, że mogłaby się tak po prostu zakochać, bo od początku stwierdza, że nie chce mieć dzieci w świecie takim jak ten. Dlatego na koniec pierwszej części górę znów bierze rozum, jednak pewne zmiany już zaszły i będą one miały wpływ na jej późniejsze decyzje w dalszych częściach, o czym później.
Warto zauważyć jak wygląda świat przedstawiony w Igrzyskach. Postapokaliptyczny świat, który powstał po upadku, który miał miejsce w czasach zamierzchłych, ale zarazem nie jest w stanie odzyskać dawnej świetności. Miejsce zamieszkania Katniss kojarzy się z jakimś gettem (ogrodzenie pod napięciem, straż, plac na którym zbierają się mieszkańcy). Ludzie nie dbają o to co stanie się z kimś innym, co bohaterka uznaje za słuszne, bo przecież nie można ryzykować życia dla obcych ludzi. Kapitol autorka wzorowała na starożytnym Rzymie. Większość mieszkańców, których poznajemy z imienia, posiadają imiona wzorowanie na rzymskich (Seneka, Flavius, Caesar, Claudius). Oczywiście większość z tych imion ma konkretne znaczenie, np. Seneka w Rzymie był nauczycielem Nerona, tutaj jest organizatorem igrzysk i podwładnym prezydenta Snowa (myślę że 'zimne' nazwisko prezydenta też nie jest bez znaczenia ;] ). Również sama idea krwawych igrzysk jednoznacznie kojarzy się z Imperium Rzymskim jak i wystawny styl życia mieszkańców Kapitolu i ich żerowanie na mieszkańcach dystryktów, które można porównać do imperialnych prowincji. To tylko kilka przykładów, które pozwalają a spojrzenie na świat igrzysk z trochę innej strony.
Na razie to tyle.
Cierpliwości, niektórzy nie kleją słów tak szybko jakby tego niektórzy chcieli :)

środa, 18 grudnia 2013

Film

Krótki film w którym pojawia się kilka charakterystycznych postaci z filmu i literatury. Kogo rozpoznaliście?


piątek, 13 grudnia 2013

Album 2

Parę zimowych zdjęć. Tak dla picu :)
I same zdjęcia:
Pies się topi.
Św. Mikołaj górników.

Latarnia fauna.
Sanctuary.




Huan?
Droga do Nieba.

Gejzery.

Kraina śniegu.

środa, 4 grudnia 2013

Władcy wyobraźni

Władcy Wyobraźni


Bohaterowie filmów, książek, dramatów i innych wytworów kultury.
Kim są?
Kto ich stworzył?
Co się za nimi kryje?
Poczytamy, zobaczymy...